Home / Actueel / Uncategorized / Weidevogelbeheer is heel logisch

Weidevogelbeheer is heel logisch

Portret familie Teerhuis

Voor de familie Teerhuis op Marken is weidevogelbeheer niets anders dan logisch. Ze zijn hier opgegroeid samen met de natuur en de weidevogels. Dat is vader Muus sr., moeder Wolmet, zonen Muus en Pieter Jan en de dochters Aaltje, Maritje en Neeltje. Muus: “Je werkt met de natuur en dieren, waarom zou je een koe en een schaap wel beschermen en een vogel niet?”

Muus sr. besloot als vijftienjarige te stoppen met school en boer te worden. Met de twaalf koeien van zijn vader liet hij, tot aan zijn overlijden, het bedrijf groeien tot een melkveehouderij met schapen. Altijd met weidevogelbeheer. Eerst alleen, daarna met de familie en vanaf 1993 samen met vrijwilligers. We overleggen altijd voordat we een veld ingaan met hen. De familie kent hun gebied en de vogels goed. Pieter Jan: “Alle percelen zitten in het ANLb, 41 hectare. Per perceel bekijken we welk weidevogelbeheer is het meest zinvol. Wij weten goed waar vogels zitten en zo bepaal je samen met het collectief welke beheerpakketten je waar uitvoert.”

De familie Teerhuis heeft het hele scala aan maatregelen: legselbeheer, plasdras met kruidenrijk grasland, grasland met rustperiode, ze rijden alleen maar ruige mest uit en hebben kruidrijk grasland in het talud gezaaid, waar de kuikens veilig het water in en uit kunnen. De weilanden worden bijna het hele jaar beweid door jongvee en schapen. Zo ontstaat er een mooi reliëf voor de nesten. Bij al hun werkzaamheden denken ze aan de weidevogels. Ze hebben last van ganzen, om de weidevogels niet te verstoren jaagt hun wildbeheerder niet met hagel, maar met een luchtbugs met geluidsdemper, en zo ver weg van de vogels als hij kan.

Al deze inzet heeft effect. Wolmet: “In het voorjaar is het hier echt schitterend. Vogelliefhebbers komen ervoor naar Marken, die lopen over de buitendijk en kijken zo mooi op alle velden vol met vogels. Mijn man en ik stonden soms tijdens het melken een kwartier stil te kijken naar een vogel die door de lucht aan het duiken was: O, zou die een nest hebben bij ons?” In de jaren 90 zaten hier honderden broedparen. Het topjaar van de familie Teerhuis was 2004, met 273 broedparen. In 2017 was er een dip door de hoeveelheid ganzen. In de weilanden met legselbeheer zit nu meestal 30 a 40 nesten, hoeveel er in de graslanden met rustperiode zitten is niet te weten, omdat daar niemand in mag.

Rijk zijn ze nooit geworden van het boerenbedrijf met het weidevogelbeheer. Wolmet: “Maar dat was een keuze. We hebben nooit gestreefd naar meer en groter. Dat betekende wel dat we nooit met onze vijf kinderen op vakantie zijn geweest, ze altijd kleding van hun grotere broer of zus aan hadden en altijd een op een tweedehands fiets reden, behalve als ze 12 werden en de middelbare school moesten.”

Muus: “Ik ben van mening dat zorgen voor de natuur om je bedrijf heen, altijd kan. Wij doen het automatisch omdat we zo opgevoed zijn, maar het kan altijd.” Dit betekent wel dat iedereen, behalve Wolmet, er een baan naast heeft. Momenteel is het bedrijf van Wolmet en wordt ze geholpen door Jan Pieter, Muus en Aaltje, over twee jaar draagt ze het helemaal aan hen over.

De toekomst voor de weidevogels ziet er goed uit op Marken. Pieter Jan: “Er zijn maar twee boerenbedrijven hier. Allebei doen we aan weidevogelbeheer, samen komen we op 175 broedparen in een seizoen. En als onze buurman stopt, dan nemen wij het wel over.” Naast de slobeenden, kuifeenden, visdieven, grutto’s en tureluurs hebben de vrijwilligers hebben afgelopen jaar ook weer de kemphanen gespot, die zijn jaren weg geweest. De ganzen worden nu goed beheert, zo is er weer een mooie balans in het grasland op Marken.

14 december 2021
Deel dit bericht
Geplaatst in: